ἐμβύθιος
ἐμβύθιος, at the bottom
ἐμβύθιος [ῠ], ον (η, ον AP 9.227 (Bianor), 423 (Id.)),
- at the bottom of the sea, πέτρα ib. 7.504 (Leon.); ἄγρη ib. 9.227; κρηνίδες D.H. 1.32; πίννα Isid.Char. 20.
1 sumergido bajo el mar, submarino
θαλάμαι
ἄγρη
πέτραι
πηλός
ἐμβύθιοι μάκαρες
de Nerea
2 profundo, hondo
κρηνίδες ὑπὸ ταῖς πέτραις ἐμβύθιοι
• fig.
ἐμβύθιον ἔκρυψε τὸ πρόσταγμα
ocultó la orden en lo más profundo de su corazón
ἐμ·βύθιος, α ou ος, ον [ῠ] qui est au fond de l’eau, Anth. 7, 504, etc. ; Ath. 94a ; DH. 1, 32 ||
➳ Fém. -ος, Anth. 9, 227, 423.
Étym. ἐν, βύθος.
ἐμβύθιος, α, ον, in der Tiefe, bes. des Meeres ; ἄργη Bian. 2 (IX.227); πέτρα Leon.Tar. 93 (VII.504); θαλάμαι bei Ath. III.94a ; auch κρηνῖδες ἐμβύθιοι Dion.Hal. 1.32.
ἐμβύθιος, α, ον
ἐν, βυθός
- at the bottom of the sea, Anth.