ἐναυλακόφοιτις Save Bailly 2024 Pape ἐν·αυλακό·φοιτις, ιδος [ᾰ] adj. qui fréquente les sillons, c. à d. les champs, Anth. 6, 98. Étym. ἐν, αὖλαξ, φοιτάω. ἐναυλακόφοιτις, ιδος, ὥρα, in den Furchen (der Saatfelder) wandelnd, Zon. 2 (VI.98).