ἐξαπατητέον
ἐξαπατητέον, one must deceive
ἐξᾰπατ-ητέον,
- one must deceive, Pl. Cri. 49e.
1 hay que engañar
ἐ. τὴν Ἥραν
ἄνδρας
2 fig. hay que esquivar
πότερον ... (τά) δίκαια ὄντα ποιητέον ἢ ἐ.;
ἐξαπατητέον [ᾰᾰ] vb. d’ἐξαπατάω, Plat. Crit. 49e.