ἐξώλης
ἐξώλης, utterly destroyed; pernicious
ἐξώλ-ης, ες,
- utterly destroyed, ruined, ἐ. γίνεσθαι Hdt. 7.9.βʹ; ἐξώλεις καὶ προώλεις ποιεῖν τινας ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάσσῃ D. 18.324, cf. 19.71; freq. in imprecations, ἐ. ἀπόλοιο Ar. Pax 1072, Men. Sam. 152; ἐξώλη αὐτὸν εἶναι καὶ γένος Lex ap. And. 1.98, cf. 126; ἐξώλη γίνεσθαι καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς ἐκείνου πάντας SIG 167.15 (Mylasa, iv B. C.); ἐ. ἀπολοίμην καὶ προώλης D. 19.172.
- II metaph., of persons, pernicious, abominable, Αἰγύπτου γένος A. Supp. 741; γέρων Eup. 45; οὐδὲν πέφυκε ζῷον -έστερον Ar. Pl. 443, cf. Ec. 1053, 1070, D. 58.63, Antiph. 159.12, etc.
ἐξώλης, ης, ες :
1 pass. ruiné de fond en comble, anéanti, Hdt. 7, 9, 2 ; ἐξώλεις καὶ προώλεις ποιεῖν τινας ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ, Dém. 332, 22, litt. exterminer et anéantir des adversaires sur terre et sur mer, c. à d. leur faire tout le mal possible par tous les moyens possibles ; dans les imprécat. ἐξώλης ἀπόλοιο, Ar. Pax 1072, puisses-tu être exterminé ! joint à προώλης : ἐξώλης ἀπολοίμην καὶ προώλης, Dém. 395, 7, puissé-je être exterminé, anéanti ! ||
2 act. pernicieux, funeste, Eschl. Suppl. 741 ; Ar. Pl. 443 ; Dém. 1342, 7 ||
Cp. ἐξωλέστερος, Ar. Pl. 443.
Étym. ἐξόλλυμι.
1. totaal vernietigd:
2. verderfelijk, vreselijk:
ἐξώλης, ες (ὄλλυμι),
1) ganz zu Grunde gerichtet, ganz unglücklich, Her. 7.9.2 ; bes. bei feierlichen Eiden u. Verwünschungen, ἐξώλης ἀπολοίμην καὶ προώλης Dem. 19.172 ; εὔχεσθαι αὑτὸν ἐξώλη ποιεῖν καὶ γένος καὶ οἰκίαν ibd. 71 ; τούτους ἐξώλεις καὶ προώλεις ἐν γῇ καὶ θαλάττῃ ποιήσατε 18.324 ; vgl. Andoc. 1.98 ; Din. 2.16.
2) verderblich ; οὐδὲν ἐξωλέστερον Ar. Plut. 443, Dem. 58.63, welche beide Stellen freilich auch verderbt sein können. – Von sittlicher Verworfenheit, Luc. Nigr. 23, u. öfter Sp.; vgl. auch Aesch. Suppl. 741.
1) ganz zu Grunde gerichtet, ganz unglücklich, Her. 7.9.2 ; bes. bei feierlichen Eiden u. Verwünschungen, ἐξώλης ἀπολοίμην καὶ προώλης Dem. 19.172 ; εὔχεσθαι αὑτὸν ἐξώλη ποιεῖν καὶ γένος καὶ οἰκίαν ibd. 71 ; τούτους ἐξώλεις καὶ προώλεις ἐν γῇ καὶ θαλάττῃ ποιήσατε 18.324 ; vgl. Andoc. 1.98 ; Din. 2.16.
2) verderblich ; οὐδὲν ἐξωλέστερον Ar. Plut. 443, Dem. 58.63, welche beide Stellen freilich auch verderbt sein können. – Von sittlicher Verworfenheit, Luc. Nigr. 23, u. öfter Sp.; vgl. auch Aesch. Suppl. 741.
ἐξώλης, ες
ἐξόλλυμι
- utterly destroyed, Hdt., Dem.: in imprecations, ἐξ. ἀπόλοιο Ar.; cf. προώλης.