ἐξώτερος
ἐξώτερος, outer, utter
ἐξώτερος, α, ον, plus au dehors, plus éloigné, Spt. Ezech. 10, 5 ; 40, 20 ; NT. Matth. 8, 12.
Étym. cp. dér. d’ἔξω.
ἐξώτερος, Kompar. von ἐξω, der äußere, NT.
• Adv. ἐξωτέρω τινός, darüber hinaus, Aesch. Ch. 1019.
• Adv. ἐξωτέρω τινός, darüber hinaus, Aesch. Ch. 1019.
ἐξώτερος
from ἐξωτέρω
- outer, utter, NTest.