ἐπίπηξ
ἐπίπηξ, graft
ἐπίπηξ, πηγος, ὁ,
- = ἐπίπηγμα, Apollod. Poliorc. 188.4.
- 2 graft, Gp. 4.12.8.
ἐπίπηξ, ηγος (ὁ)
1 assemblage de pièces de bois, charpente, Apd. pol. 40 ||
2 greffe, Geop. 4, 12, 8.
Étym. ἐπιπήγνυμι.
ἐπίπηξ, ηγος, ὁ, = ἐπίπηγμα, Mathem.; Pfropfreis, Geop.; vgl. Lobeck paralip. 279.