ἐπίχρισμα
ἐπίχρισμα, unguent
ἐπί-χρισμα, ατος, τό,
- unguent, Dsc. 1.70.3, cf. Gal. 19.382.
ἐπίχρισμα, ατος (τὸ) ce qui sert à oindre, onguent, huile, Diosc. 1, 90 ; Gal. 2, 247, 379.
Étym. ἐπιχρίω.
ἐπίχρισμα, τό, das Darübergestrichene, Salbe, Pflaster, Medic.