ἐπεισπαίω
ἐπεισπαίω, to burst in
ἐπεισ-παίω,
- burst in, ἐς τὴν οἰκίαν Ar. Pl. 805; εἰς τὰ συμπόσια Com.Adesp. 439: abs., Luc. DMeretr. 15.1.
ἐπ·εισπαίω, tomber sur, fondre sur, εἰς et l’acc. Ar. Pl. 805 ; abs. Luc. D. mer. 15, 1.
ἐπεισπαίω, (παίω), noch dazu, hinterher hineischlagen, -stürzen, Archil. frg. 119 ; vgl. Ath. I.7f u. Suid.; ἀγαθῶν σωρὸς εἰς τὴν οἰκίαν ἐπεισπέπαικεν Ar. Plut. 804 ; Luc. D.meretr. 15.
ἐπεισπαίω
fut. σω
- to burst in, εἰς τὴν οἰκίαν Ar.