ἐπιγουνίδιος
ἐπιγουνίδιος, upon the knee
ἐπιγουν-ίδιος [ῐδ], ον,
- upon the knee, βρέφος ἐ. κατθηκάμενος Pi. P. 9.62.
ἐπιγουνίδιος, ος, ον [ῐδ] qu’on pose sur ses genoux, Pd. P. 9, 107.
Étym. ἐπιγουνίς.
ἐπιγουνίδιος, auf den Knien, κατθηκάμενος Pind. P. 9.62.
ἐπῐγουνῐδῐος
- 1on oneʼs knee “ταὶ δʼ ἐπιγουνίδιον θαησάμεναι βρέφος αὐταῖς” i. e. as he lay on their knees P. 9.62