ἐπιδίφριος
ἐπιδίφριος, on the car
ἐπιδίφρι-ος, ον,
- on the car, εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θήῃ Od. 15.51, cf. 75.
- II one who sits at his work, plies a sedentary or humble trade, D.H. Th. 50, PLond. 5.1708.21 (vi A.D.), Just. Nov. 90.1 Intr.; ἐ. τεχνίτης Iamb. VP 34.245; τέχνη ἐ. a sedentary trade, D.H. 2.28; ἐργασία Artem. 2.14.
- 2 Adj., belonging to daily life, λέξις, opp. πολιτική, δημηγορική, Phld. Rh. 1.199 S.
ἐπι·δίφριος, ος, ον :
1 assis ou posé sur le banc du char, Od. 15, 51 et 75 ||
2 qui reste sur son siège, attaché à son travail, DH. Thuc. 50, 3 ; Jambl. V. Pyth. 245 ; d’où sédentaire, en parl. d’un métier, DH. Thuc. 2, 28.
Étym. ἐπί, δίφρος.
ἐπιδίφριος, auf dem Wagensitze (δίφρος), z.B. δῶρα ἐπιδίφρια τιθέναι, Geschenke auf den Wagensitz legen, Od. 15.51, 75 ; – τέχνη ἐπιδ., ein sitzendes Handwerk, Dion.Hal. 2.28 ; ἄνθρωπος, der ein solches Handwerk treibt, id. Thuc. 49. Aber τεχνίτης ἐπιδ. = der Stellmacher, Iambl. vit. Pyth. 245.
ἐπιδίφριος
[as ἐπιδιφριάς.]
(Put) on a chariot: εἰς ὅ κε δῶρα ἐπιδίφρια θήῃ (θείω) Od. 15.51, 75.
ἐπιδίφριος (δίφρος): in the chariot, neut. pl., predicatively, Od. 15.51 and 75.
ἐπιδίφριος
ἐπι-δίφριος, ον
δίφρος
- on the car, Od.