ἐπικωμαστικός Save Bailly 2024 Pape ἐπικωμαστικός, ή, όν, propre aux parties de plaisir, Thcr. Idyl. 3 Argum. Étym. ἐπικωμάζω. ἐπικωμαστικός, zum κῶμος gehörig ; argum. Theocr. 3 ; adv., nach Art einer Lobrede, Schol. Pind. N. 8.1.