ἐπιμελητικός
ἐπιμελητικός, able to take charge, managing
ἐπιμελ-ητικός, ή, όν,
- able to take charge, managing, X. Oec. 12.19; ἡ -κή (sc. τέχνη), = ἐπιμέλεια, Pl. Plt. 275esq.; αἴσθησις ἐ. τῶν τέκνων Arist. GA 753a8; τὸ τοῦ ἰδίου σώματος ἐ. M.Ant. 1.16.
ἐπιμελητικός, ή, όν, porté à prendre soin de, Xén. Œc. 12, 19 ; Arstt. G.A. 3, 2 ; ἡ ἐπιμελητική (s. e. τέχνη) Plat. Pol. 275e, l’art de prendre soin de, diligence, vigilance.
Étym. ἐπιμελέομαι.
ἐπιμελητικός, ή, όν, zum Sorgen, Pflegen geschickt, Xen. Oec. 12.19 ; ἡ ἐπιμελητική, sc. τέχνη, die Wartung, Pflege, Plat. Polit. 275e.
ἐπιμελητικός
from ἐπιμελητής
ἐπιμελητικός, ή, όν
- able to take charge, managing, Xen.