ἐπιμόριος
ἐπιμόριος, containing a whole + a fraction
ἐπιμόρῐ-ος, ον, (μόριον)
- containing a whole + a fraction with 1 for its numerator (1 + 1/x), superparticular, ἐ. [ἀριθμοί] Arist. Pr. 921b5; λόγοι Ph. 2.183 (v.l. for ὑποεπιμερῶν), Plu. in Hes. 59; of the rhythm of the pulse, Gal. 8.516; also ἐπιμόριον, τό, Arist. Metaph. 1021a2. Adv. -ίως Nicom. Ar. 2.20; opp. ἐπιμερής (q.v.), ib. 1.20; τῶν ἀριθμῶν οἱ μὲν ἐν πολλαπλασίῳ λόγῳ λέγονται, οἱ δὲ ἐν ἐπιμορίῳ, οἱ δὲ ἐν ἐπιμερεῖ Euc. Sect.Can. Praef., cf. Theo Sm. p.76H.
ἐπι·μόριος, ος, ον, qui contient un entier plus une fraction avec 1 pour numérateur (1 + 1/n) superparticulier, Arstt. Probl. 19, 41 ; τὸ ἐπιμόριον, Arstt. Metaph. 4, 15, 3, nombre contenant un entier plus une fraction avec 1 pour numérateur.
Étym. ἐπί, μόριον.
ἐπιμόριος, das Ganze u. einen Teil desselben enthaltend, um einen Teil größer, Nicom. arithm. 1.19 ; λόγος, das Zahlenverhältnis, worin die eine Zahl um einen bestimmten Teil größer ist als die andere, 3 :4, 8 :10, οὔτε γὰρ ἐπιμόριοι οὔτε πολλαπλάσιοι, Arist. Probl. 19.41.
• Adv. ἐπιμορίως , Nicom. arithm. 2.20. Vgl. ἐπιμερής.
• Adv. ἐπιμορίως , Nicom. arithm. 2.20. Vgl. ἐπιμερής.