ἐπιποτάμιος
ἐπιποτάμιος, on a river
ἐπιποτάμ-ιος [ᾰ], α, ον,
- on a river, πόλις Hellanic. 54J.
ἐπι·ποτάμιος, α, ον [ᾰ] situé ou qui réside sur un fleuve, Hellanic. 150 ; Syn. Provid. 16, 1252 b Migne.
Étym. ἐπί, ποταμός.
ἐπιποτάμιος, am Flusse, ἐπιποταμίη πόλις Hellanic. bei Ath. XV.679f ; Sp.