ἐποίνιος
ἐποίνιος, bacchanalian
ἐποίνιος, ον, (οἶνος)
- bacchanalian, Nonn. D. 11.301; cf. ἐπιοίνιος.
ἐπ·οίνιος, ος, ον, qui se fait ou se chante en buvant, c. à d. à table, Nonn. D. 11, 301.
Étym. ἐπί, οἶνος.
ἐποίνιος, beim Wein, zum Wein, ὕμνον ἀείδειν Nonn. D. 11.300 ; χορός 17.383.