ἐρεβίνθειος
ἐρεβίνθειος, of the ἐρέβινθος kind
ἐρεβίνθ-ειος, ον,
- of the ἐρέβινθος kind, Διόνυσος ἐ., proverb of any worthless article, Zen. 3.83.
ἐρεβίνθειος, ος, ον, de la nature du pois chiche, Zénob. 3, 83.
ἐρεβίνθειος, = ἐρεβινθιαῖος, Διόνυσος Zenob. 3.83, ἐπὶ τῶν μηδενὸς ἀξίων. S. ἐρεβίνθινος.