ἐρευγματώδης
ἐρευγματώδης, causing eructation
ἐρευγ-μᾰτώδης, ες,
- causing eructation, κρέα Hp. Acut.(Sp.) 49 (18).
ἐρευγματώδης, ης, ες [ᾰ] qui provoque des rapports, Hpc. 404, 47 au Cp. -έστερος.
Étym. ἔρευγμα, -ωδης.
ἐρευγματώδης, ες, Erbrechen oder Aufstoßen verursachend, Hippocr.