ἐώρα

ἐώρα,

• v. αἰώρα, cf. Ael.Dion. Fr. 23: pl., of a festival in honour of Erigone, Arist. Fr. 515 (αἰ- codd.). ἐωρέω, = αἰωρέω, prob. in S. OC 1084 (lyr.), cf. Hsch., Dosith. p. 431 K. ἐώρημα, = αἰώρημα, Sch. Ar. Pax 77. ἐωρίζεται· μετεωρίζεται, ἀναπατεῖ, Hsch.

ἐώρα, ἡ, = αἰώρα, die Schwebe, bei Soph. O.R. 1264, πλεκταῖς ἐώραις ἐμπεπλεγμένη, der Strick zum Erhenken ; auch im plur., Ath. XIV.618f ; vgl. Poll. 4.55.

ἐώρα, ἡ,

• collat. form of αἰώρα, a halter, Soph.