ἑξάχρονος
ἑξάχρονος, of six times
ἑξά-χρονος, ον,
- of six times, [πούς] Heph. 3.2, cf. Procl. in Prm. p.990 S.
ἑξά·χρονος, ος, ον, de six temps, t. de métr. Héph. 3, 2.
Étym. ἕξ, χρόνος.