ἑψιάομαι

ἑψι-άομαι, (ἑψία) Ep. Verb,

• amuse oneself, θύρῃσι καθήμενοι ἑψιαάσθων Od. 17.530; ἑψιάασθαι μολπῇ καὶ φόρμιγγι 21.429; ἀμφʼ ἀστραγάλοισι . . ἑψιόωντο A.R. 3.118, cf. 1.459, Call. Dian. 3, Cer. 39, Nonn. D. 10.326 (ἐψιόωντο, as if from ἔπος, Philon. (?) ap. Sch. A.R. 3.118; but cf. ἀφεψιάομαι).

ἑψιάομαι, od. ἐψιάομαι, nach Einigen mit Steinchen (ψιά) spielen ; οὗτοι δʼ ἠὲ θύρῃσι καθήμενοι ἑψιαάσθων Od. 17.530, Schol. διαλεγέσθωσαν u. παιζέτωσαν ; bestimmter Ap.Rh. 3.117 ἀμφʼ ἀστραγάλοισι δὲ τώγε χρυσείοις ἑψιόωντο, wo der Schol. die Erkl. ὁμιλέω u. die Ableitung von ἔπος anführt, also = sich unterhalten, vgl. ἀμοιβαδὶς ἀλλήλοισι μυθεῦνθʼ οἷά τε πολλὰ νέοι παρὰ δαιτὶ καὶ οἴνῳ τερπνῶς ἑψιόωνται id. 1.457, während Andere an ἕπομαι denken (s. ἑψία); μολπῇ καὶ φόρμιγγι, sich ergötzen daran, Od. 21.420. Sonst hat das Wort noch Callim. Dian. 2 Cer. 39 in der Bdtg »scherzen«, »lustig sein«.

†ἑψιάομαι

[from a sb. *ἕψις conn. with L. jocus.]

3 pl. imp. ἑψιαάσθων Od. 17.530.

Infin. ἑψιάασθαι Od. 21.429.

(ἐφ-, καθ-.)

To sport, play: καθήμενοι ἑψιαάσθων Od. 17.530, ὥρη ἑψιάασθαι Od. 21.429.

ἑψιάομαι : make merry, Od. 17.530; μολπῇ καὶ φόρμιγγι, Od. 21.429.

ἑψιάομαι from ἑψία

• Dep. to play with pebbles, generally, to amuse oneself, ἑψιαάσθων (Epic 3rd dual imperat.), Od.; ἑψιάασθαι μολπῇ καὶ φόρμιγγι (Epic inf.) Od.