ἔρνος

ἔρνος, εος, τό,

• young sprout, shoot, ὁ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος shot up like a young plant, Il. 18.56, cf. Od. 14.175; οἷον δὲ τρέφει ἔ. ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης Il. 17.53, cf. Od. 6.163; σκιεροῖσιν ὑφʼ ἕρνεσιν (sic codd. Ath.) οἰναρέοις Ibyc. 1.5; ἔ. δάφνης, δόνακος, ὕλας, E. Med. 1213, Hel. 183 (lyr.), Ba. 876 (lyr.).
• • • 2 in pl., wreaths worn by victors in games, Pi. N. 11.29, I. 1.29.
  • II metaph., scion, offspring, Id. N. 6.37 (pl.), B. 5.87, A. Ag. 1525 (lyr.), Eu. 661, 666, S. OC 1108 (pl.), Sammelb. 4229.10; Ἡρακλέος ἱερὸν ἔ. Theoc. 2.121; ἔ. τῆς νηδύος E. Ba. 1306; [κεράων] ἔ., periphr. for κέραα, Opp. C. 2.210; of Delos, as having sprung out of the sea, Pi. Fr. 87.2.
  • • 2 fruit, of the apple of Discord, Coluth. 60, al.

ἔρνος, τό, junger Trieb der Pflanzen, Schößling, Ranke, Zweig ; ἐλαίης Il. 17.53 ; φοίνικος Od. 6.163 ; in Vergleichen, wie ὁ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος, schlank, wie ein junger Baum, schoß er in die Höhe, wuchs er auf, Il. 18.437 ; τὸν δʼ ἐπεὶ θρέψαν θεοὶ ἔρνεϊ ἶσον Od. 14.175 ; πορφύρεα Pind. N. 11.29 ; von Kränzen, I. 1.66, N. 6.18 ; ἔρνεσι δάφνης Eur. Med. 1123 ; δόνακος Hel. 183 ; ὕλας Bacch. 876 ; δρυός Cycl. 615 ; Theophr. Oft bei den Dichtern übertr. von Menschen, Kind, Sprößling, Λατοῦς Pind. N. 6.38, vgl. I. 3.63 ; οἷον ἔρνος οὔτις ἂν τέκοι θεός Aesch. Eum. 636, vgl. Ag. 1506 ; τῆς σῆς τόδʼ ἔρνος νηδύος Eur. Bacch. 1307 ; Soph. O.C. 1110 ; Ar. Eccl. 973 ; Opp. Cyn. 2.194 sagt sogar vom Hirschgeweih κεράων πολυδαίδαλον ἔρνος. – Ueber den Spiritus vgl. Lexic. περὶ πνευμάτων hinter Valcken Amm. p. 197 u. Elmsl. Eur. Med. 1182.

ἔρνος

τό.

A young tree, a sapling Il. 17.53, Il. 18.56 = 437: Od. 6.163, Od. 14.175.

ἔρνος (ἔρνει, ἔρνος; ἔρνεσι(ν), ἔρνεα.)

• • a garland pl., κεῖνος γὰρ Ὀλυμπιόνικος ἐὼν Αἰακίδαις ἔρνεα πρῶτος <ἔνεικεν> ἀπʼ Ἀλφεοῦ N. 6.18 ἀνδησάμενός τε κόμαν ἐν πορφυρέοις ἔρνεσιν N. 11.29 (στεφάνων) τῶν ἀθρόοις ἀνδησάμενοι θαμάκις ἔρνεσιν χαίτας I. 1.29 εἴη μιν ἔτι καὶ Πυθῶθεν Ὀλυμπιάδων τʼ ἐξαιρέτοις Ἀλφεοῦ ἔρνεσι φράξαι χεῖρα I. 1.66 ]εὐανθέος ἔρνες[ Πα. 7B. 6.
  • b met., offspring χρυσαλακάτου ποτὲ Καλλίας ἁδὼν ἔρνεσι Λατοῦς N. 6.37 κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ ἔρνεϊ Τελεσιάδα I. 4.45
  • c met., shoot, nursling χαίρʼ ὦ θεοδμάτα, λιπαροπλοκάμου παίδεσσι Λατοῦς ἱμεροέστατον ἔρνος, πόντου θύγατερ (Δᾶλε sc.) fr. 33c. 2.

ἔρνος , εος: shoot, scion, young tree, Il. 17.53; ἔρνεϊ ϝῖσος, of young persons, Il. 18.56, Od. 14.175, cf. Od. 6.163.

ἔρνος, εος,

• • Ia young sprout, shoot, scion, Hom.; ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος shot up like a young plant, Il.
  • IImetaph. of a child, a scion, Trag.