ἔχθω

ἔχθω (A),

• hate, οὐ δικαίως θάνατον ἔχθουσιν βροτοί A. Fr. 353; ἔχθεις S. Ph. 510 (lyr.), E. Med. 117 (anap.); ἔχθει S. Aj. 459: c. dupl.acc., ταῦτά τοί σʼ ἔχθει πόσις E. Andr. 212:—Hom. only in Pass., καὶ ἐχθομενός περ Ἀθήνῃ Od. 4.502; οὐ γὰρ ὀΐω πάγχυ θεοῖς . . [αὐτὸν] ἔχθεσθαι ib. 756; ἦ τοι ἐμοὶ ῥήγεα σιγαλόεντα ἤχθεθʼ 19.338; ἤχθετο πᾶσι θεοῖσι 14.366; κολοσσῶν ἔχθεται χάρις ἀνδρί A. Ag. 417 (lyr.); σωφρονοῦντι δʼ ἤχθετο E. Hipp. 1402.—Only pres. and impf., exc. pf. part. Pass. ἠχθημένος Lyc. 827: the forms ἔχθει (imper.) Thgn. 1032, ἤχθεε Hermesian. 7.39 are corrupt.

ἔχθω (B),

• = ἔξω, except, c. gen., Schwyzer 323 C 43 (Delph., iv B.C.).

ἔχθω, hassen, fast nur praes.; θάνατον ἔχθουσι βροτοί Aesch. trg. 296 ; εἰ δὲ πικροὺς ἔχθεις Ἀτρείδας Soph. Phil. 508, wie Aj. 454 ; Eur. Med. 118, Andr. 212 u. sp.D., wie Callim. Del. 8.
Pass. verhaßt sein, τινί, οὐ γὰρ ὀΐω πάγχυ θεοῖς γονὴν ἔχθεσθαι Od. 4.756 ; ἤχθετο πᾶσι θεοῖσι 14.366, wie 19.338 ; εὐμόρφων δὲ κολοσσῶν ἔχθεται χάρις ἀνδρί Aesch. Ag. 406 ; sp.D., Callim. Del. 183 Nic. Ther. 428 ; – Lycophr. 827 hat auch ein perf. ἠχθημένας ἀκτάς. Vgl. ἀπεχθάνομαι.

ἔχθω ἔχθος

• to hate, Soph., Eur.:—Pass. to be hated, detested, Hom., Aesch.