ἠπιόμοιρος
ἠπιόμοιρος, of kindly fate
ἠπιό-μοιρος, ον,
- of kindly fate, Castorio 1 codd. Ath. (sed leg. ἡλιόμορφος, q.v.).
ἠπιό·μοιρος, ος, ον, au destin prospère, Poèt. (Ath. 542e).
Étym. ἤ. μοῖρα.
ἠπιόμοιρος, von mildem Geschicke, p. bei Ath. XII.542e.