ἡδύγλωσσος
ἡδύγλωσσος, sweet-tongued
ἡδύ-γλωσσος, Dor. ἁδ-, ον,
- sweet-tongued, βοά Pi. O. 13.100.
*ἡδύ·γλωσσος, dor. ἁδύ·γλωσσος, ος, ον [ᾱ] à la voix (propr. à la langue) agréable, Pd. O. 13, 142.
Étym. ἡ. γλῶσσα.
ἡδύγλωσσος, βοὰ κάρυκος, angenehm tönend (Siegesverkündigung), Pind. Ol. 13.96.
For Pindar, see also: ἁδύγλωσσος
ἡδύγλωσσος
ἡδύ-γλωσσος, ον
γλῶσσα
- sweet-tongued, Pind.