ἡμιβρώς
ἡμι-βρώς, ῶτος, ὁ, ἡ, = sq., Antiph. 89, AP 6.57 (Paul.Sil.).
ἡμι·βρώς, gén. ῶτος (ὁ, ἡ) c. le suiv. Antiphan. et Epicrat. (Ath. 262c et d) ; Anth. 6, 57.
Étym. ἡμι-, βιβρώσκω.
ἡμιβρώς, ῶτος, halb verzehrt, Antiphan. u. Epicrat. bei Ath. VI.262c ; αἰχμή Paul.Sil. 47 (VI.57).
ἡμιβρώς
ἡμι-βρώς, ῶτος,
= ἡμίβρωτος, Anth.