ἰσάμιλλος
ἰσάμιλλος, equal in the race
ἰσ-άμιλλος [ᾰ], ον,
- equal in the race: neut. pl. as Adv., ἰσάμιλλα δραμεῖν τινι AP 9.311 (Phil.).
ἰσ·άμιλλος, ος, ον [ῐ̄ᾰ] égal dans la lutte, d’où en gén. égal à ; adv. ἰσάμιλλα, Anth. 9, 311, également.
Étym. ἴσος, ἅμιλλα.
ἰσάμιλλος, im Wettkampfe gleich, gewachsen, τινί, Sp. – Adverbial, ἰσάμιλλα δραμοῦσα, Philp. 34 (IX.311).
ἰσάμιλλος
ἰσ-άμιλλος, ον
- equal in the race: neut. pl. as adv., Anth.