ἰσήρης
ἰσήρης, equal
ἰσήρης, ες,
- = ἴσος, ἰ. ψῆφοι E. IT 1472, cf. Nic. Th. 643 [ῑς]: c. dat., ῥαιβοῖσιν ἰσήρεες [ῐς] ib. 788.
ἰσ·ήρης, ης, ες [ῐ̄] ajusté également, d’où égal, semblable à, dat. Eur. I.T. 1472 ; Nic. Th. 643 ||
➳ [ῑ] Nic. l. c. ; [ῐ] Th. 788.
Étym. ἴ. *ἄρω, cf. ἀραρίσκω.
ἰσήρης, ες, gleichgefugt, gleich ; ψῆφοι Eur. I.T. 1472 ; Nic. Th. 643.
ἰσήρης
ἰσ-ήρης, ες
*ἄρω
= ἴσος, Eur.