ἱμαλίς
ἱμαλίς, abundant
ἱμαλίς, ίδος, ἡ,
- Syrac. epith. of Demeter, Polem.Hist. 39:—hence ἱμαλιά, ἡ, = τὸ ἐπίμετρον τῶν ἀλεύρων, Hsch.
ἱμαλίς, ίδος (ἡ) [ῐμ] (s. e. θεά) divinité protectrice des meules, Tryph. (Ath. 618e); ép. de Dèmèter chez les Syracusains, Polém. (Ath. 109a, 416e).
ἱμαλίς, ίδος, ἡ, nach Tryphon bei Ath. XIV.618e dor. = Νόστος, eine Mühlengottheit, ἢ τὰ ἐπίμετρα τῶν ἀλέτων, vgl. ἱμαλιά. Bei den Syrakusanern hieß so Demeter, Ath. III.109a, X.416e. Nach Hesych. wie ἱμαῖος ein Müllerlied.