ἱστόριον
ἱστόριον, fact
ἱστόρ-ιον, τό, (ἵστωρ)
- fact or illustration in proof, Hp. Nat.Puer. 31, Morb. 4.54, Ep. 19 (Hermes 53.66).
ἱστόριον, ου (τὸ) indice, témoignage, Hpc. 239, 32, etc.
Étym. ἵστωρ.
ἱστόριον, τό, geschichtliches Zeugnis, tatsächlicher Beweis, Hippocr.