ἴντυβος
ἴντυβος, endive
ἴντῠβος, ὁ, (ἴντουβος Edict.Diocl. 6.3) = ἔντυβος,
- endive, Gal. 6.628: —also ἰντῠβολάχᾰνον, τό, [Id.] 14.321.
ἴντυβος, ου (ὁ) endive, sorte de chicorée (Cichorium endivia L.) Gal. 6, 360 ; Aét. 1, p. 11 b, 51.
Étym. lat. intubus, intiba.