ὀπτήρ
ὀπτήρ, one who looks
ὀπτ-ήρ, ῆρος, ὁ, (ὄψ)
- one who looks or spies, spy, scout, Od. 14.261, A. Supp. 185, S. Aj. 29.
- II one who has seen, Id. Ichn. 77; eye-witness, Antipho 5.27, X. Cyr. 4.5.17.
ὀπτήρ, ῆρος (ὁ)
1 observateur, surveillant, espion, Od. 14, 261 ; 17, 430 ; Eschl. Suppl. 186 ; Soph. Aj. 29 ||
2 témoin oculaire, Ant. 132, 33 ; Xén. Cyr. 4, 5, 17.
Étym. ὄψομαι.
ὀπτήρ, ῆρος, ὁ, der nach Etwas sieht, der Späher ; ὀπτῆρας δὲ κατὰ σκοπιὰς ὤτρυνα νέεσθαι, Od. 14.261, 17.430 ; Aesch. Suppl. 182 ; Soph. Ai. 29 ; Xen. Cyr. 5.4.17 u. Sp.
ὀπτήρ
-ῆρος, ὁ
[ὀπ-. See ὁράω.]
A scout : ὀπτῆρας ὄτρυνα νέεσθαι Od. 14.261= Od. 17.430.
ὀπτήρ , ῆρος (root ὀπ): scout, spy, pl., Od. 14.261 and Od. 17.430.
ὀπτήρ, ῆρος, ὁ,
ὄψ
- Ione who looks or spies, a spy, scout, Lat. speculator, Od., Soph.
- IIin Prose, an eyewitness, Xen.