ὀρέσβιος
ὀρέσβιος, living on mountains
ὀρέσ-βῐος, ον,
- living on mountains, Opp. C. 3.345; ὀρεσίβῐος, Eust.ad D.P. 322.
ὀρέσ·βιος, ος, ον, qui vit dans les montagnes, Opp. C. 3, 345.
Étym. ὄρος, βίος.
ὀρέσβιος, in den Gebirgen lebend, λέαινα, Opp. Cyn. 3.345.