ὀρθοπαγής
ὀρθοπαγής, fixed erect
ὀρθο-πᾰγής, ές,
- fixed erect, κίδαρις Plu. Alex. fort. 2.340c.
ὀρθο·παγής, ής, ές [ᾰ] fiché droit, qui se tient droit, Plut. M. 340c.
Étym. ὀ. πήγνυμι.
ὀρθοπαγής, ές, gerade eingesteckt, aufgerichtet feststehend, κίταρις, Plut. Alex. fort. II.8.