ὁμοθάλαμος
ὁμοθάλαμος, living in the same chamber with
ὁμο-θάλᾰμος [θᾰ], ον,
- living in the same house, c. gen., Pi. P. 11.2.
ὁμο·θάλαμος, ος, ον [ᾰᾰ] qui habite la même chambre, la même demeure, Pd. P. 11, 4.
Étym. ὁμ. θάλαμος.
ὁμοθάλαμος, in demselben Gemache wohnend, Hausgenosse, Νηρηΐδων, Pind. P. 11.2.
ὁμοθᾰλᾰμος, -ον
- 1sharing a dwelling with c. gen. Ἰνὼ δὲ Λευκοθέα ποντιᾶν ὁμοθάλαμε Νηρηίδων P. 11.2
ὁμοθάλαμος
ὁμο-θάλᾰμος, ον,
- living in the same chamber with another, c. gen., Pind.