ὁποτέρωσε

ὁποτέρ-ωσε, Adv.

• in which of two directions, to which of two places, Th. 1.63, 5.65; ἐπορεύετο ὁ. βουληθείη Pl. Smp. 190a.
• • • 2 οὐδʼ ὁποτέρωσε (or οὐδοπ-) in neither of two directions, Dosith. p.410 K.

ὁποτέρωσε, nach welcher von beiden Seiten hin ; ἠπόρησε μέν, ὁποτέρωσε διακινδυνεύσει χωρήσας, ἢ ἐπὶ τῆς Ὀλύνθου ἢ ἐς τὴν Ποτίδαιαν, Thuc. 1.63 ; c. opt., Plat. Symp. 190a.

ὁποτέρωσε

• • • 1to whichever of two sides, Thuc.
    • 2in which of two ways, ὁπ. βουληθείη Plat.