ὄσχος

ὄσχος, ὁ,

• v. ὦσχος; for Hp. Mul. 2.204, v. ὄχος.

ὄσχος, ὁ, od. ὦσχος, = ὄσχη, ἡμερίδος, Ar. Ach. 961 ; bes. wie ὄσχη 1); bei Ath. XI.795f bezieht sich τρέχειν δʼ αὐτοὺς ἔχοντας ἀμπέλου κλάδον κατάκαρπον, τὸν καλούμενον ὦσχον auf das Fest ὀσχοφόρια.

ὄσχος, ὁ, = μόσχος

• a vine-branch, Ar.