ὑπέργειος
ὑπέργειος, above ground
ὑπέργειος, ον, (γῆ)
- above ground, opp. τρωγλοδυτικός, of animals, Arist. HA 488a24, cf. Gp. 10.18.8; opp. ὑπόγειος, Poll. 5.150; above the horizon, σελήνη Gp. 1.7.1; φορά (of the moon) Gal. 9.906; ζῴδια Vett.Val. 98.9; τὸ ὑ. ἡμισφαίριον Cat.Cod.Astr. 4.150.
ὑπέρ·γειος, ος, ον :
1 qui est sur la surface de la terre, Arstt. H.A. 1, 1, 27 ; Geop. 1, 30 ||
2 qui est au-dessus de la terre, Geop. 1, 7, 1.
Étym. ὑ. γῆ.
ὑπέργειος, über der Erde, überirdisch, Arist. H.A. 1.1.