ὑπαντητικός
ὑπαντητικός, of meeting
ὑπαντ-ητικός, ή, όν,
- of meeting, τόποι Ptol. Tetr. 141.
ὑπαντητικός, ή, όν [ῠ] qui va à la rencontre de, qui rencontre, Ptol. Tetr. p. 141, 12.
Étym. ὑπαντάω.