ὑπατικός
ὑπατικός, of consular rank
ὑπᾰτ-ικός, ή, όν,
- of or for a consul, consular, ἀρχή Str. 17.3.25, D.S. 20.91; δύναμις Plu. Cam. 1, etc.
- II of consular rank, Lat. consularis, ἄνδρες Str. l.c., Plu. Sert. 27; ὁ ὑ. D.H. 6.96, Luc. Salt. 83; ὑπατικὸς ἐπὶ τῶν ναῶν consularis aedium sacrarum, IG 14.1045; c. gen., ὑ. τῶν ἱερῶν ναῶν ib. 993.
ὑπατικός, ή, όν [ῠᾰ]
1 de consul ou de consulat, consulaire, DS. 20, 91 ; Plut. Cam. 1, etc. ||
2 de rang consulaire, Plut. Sert. 27 ; ὁ ὑπ. DH. 6, 96, etc. personnage consulaire.
Étym. ὕπατος.
ὑπατικός, 1) vom Konsul, zum Konsul gehörig ; Plut. Cam. 1 ; Luc. u. A.
2) der Konsul gewesen ist, consularis, Plut.
2) der Konsul gewesen ist, consularis, Plut.
ὑπατικός
ὑπᾰτικός, ή, όν
- of consular rank, Lat. consularis, Plut.