ὑπερπόντιος
ὑπερπόντιος, over the sea
ὑπερπόντιος, ον, also α, ον Pi. P. 5.59, A. Ag. 414 (lyr.):—
- over the sea, πόθῳ δʼ ὑπερποντίας, i.e. for Helen, A. l.c., cf. Supp. 41 (lyr.); φοιτᾶς ὑπερπόντιος S. Ant. 785 (lyr.); ὑπάρχοντα . . ὑ. properties overseas, IG 12(7).67.44 (Amorgos, iv/iii B. C.).
- 2 from beyond the sea, i.e. foreign, strange, γλῶσσα Pi. l.c.
ὑπερ·πόντιος, ος, ον :
1 qui est ou va sur mer, Soph. Ant. 785 ||
2 qui est au delà de la mer, outre-mer, seul. en poésie, Pd. P. 5, 79 ; Eschl. Ag. 414, Suppl. 42 ||
➳ Fém. -α, Pd. l. c. ; Eschl. Ag. 414.
Étym. ὑ. πόντος.
ὑπερπόντιος, bei Dichtern auch 3 Endgn, über dem Meere, jenseits des Meeres gelegen, daher ausländisch, fremd, γλῶσσαν ὑπερποντίαν Pind. P. 5.55 ; Aesch. Ag. 403, Suppl. 41 ; φοιτᾷς δʼ ὑπερπόντιος, Soph. Ant. 781.
ὑπερπόντιος
- 1from across the sea, outlandish γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν ὑπερποντίαν (cf. P. 4.63) P. 5.59
ὑπερπόντιος
ὑπερ-πόντιος, ον,
- 1over the sea, Aesch.; φοιτᾷς ὑπερπόντιος Soph.
- 2from beyond the sea, i. e. foreign, strange, Pind.