ὑπερχαρής
ὑπερχαρής, overjoyed
ὑπερχᾰρής, ές,
- overjoyed, Plb. 8.17.2, Man. ap. J. Ap. 1.26, LXX Es. 5.9, etc.; ἐπί τινι Plb. 1.44.5.
ὑπερχαρής, ής, ές, gén. εος [ᾰ] extrêmement joyeux, Pol. 8, 19, 2, etc. ; Man. (Jos. c. Ap. 2, 359) ; ἐπί τινι, Pol. 1, 44, 5, de qqe ch.
Étym. ὑπερχαίρω.
ὑπερχαρής, ές, übermäßig erfreut, ἐπί τινι, Pol. 1.44.5 u. Sp.