ὑποθυμιατέον
ὑποθυμιατέον, one must fumigate
ὑποθῡμι-ᾱτέον,
- one must fumigate, Gp. 16.7.1, Antyll. ap. Orib. 10.19.3.
ὑποθυμιατέον [θῡᾱ] vb. du suiv. Geop. 16, 7, 1.
ὑποθυμιατέον, one must fumigate