ὑπομήτριος
ὑπομήτριος, in the mother’s womb
ὑπομήτριος, ον,
- in the motherʼs womb, Max. 186.
ὑπο·μήτριος, ος, ον, qui est dans le sein maternel, Max. π. κατ. p. 186.
Étym. ὑ. μήτρα.
ὑπομήτριος, im Mutterleibe, Sp.