ὑπομόχλιον
ὑπομόχλιον, the fulcrum
ὑπομόχλ-ιον, τό,
- the fulcrum of a lever, Arist. Mech. 850a35, al., Ph. Bel. 59.21.
ὑπο·μόχλιον, ου (τὸ) talon ou bras le plus court d’un levier, Arstt. Mech. 4, 1 ; Probl. 4, 24.
Étym. ὑ. μοχλός.
ὑπομόχλιον, τό, die Unterlage des Hebebaumes od. Hebels, der Stützpunkt, Arist. mechan. quaest. 4.