ὑπονόημα
ὑπονόημα, supposition
ὑπονό-ημα, ατος, τό,
- supposition, Hp. Prorrh. 2.3 (pl.), LXX Si. 25.7.
ὑπονόημα, ατος (τὸ) conjecture, supposition, Hpc. Prorrh. 84 ; Spt. Sir. 25, 7.
Étym. ὑπονοέω.
ὑπονόημα, τό, Vermutung, Meinung, Hippocr.