ὑψηλοκάρδιος
ὑψηλοκάρδιος, high-hearted, proud
ὑψηλο-κάρδιος, ον,
- high-hearted, proud, LXX Pr. 16.6(5), Sm. Ec. 7.9(8).
ὑψηλο·κάρδιος, ος, ον, qui a le cœur haut, en mauv. part, fier, orgueilleux, Spt. Prov. 16, 5.
Étym. ὑ. καρδία.
ὑψηλοκάρδιος, hochherzig, LXX.