ὑψιφόρητος
ὑψιφόρητος, high-borne, lofty
ὑψῐ-φόρητος, ον,
- high-borne, lofty, ἀταρπός Procl. H. 4.14.
ὑψι·φόρητος, ος, ον [ῐ] qui se porte en haut, qui va haut, Syn. Hymn. 36 ; Procl. 4, 14.
Étym. ὕ. φορέω.
ὑψιφόρητος, hoch getragen, hoch schwebend, Sp.