ὕφορμος
ὕφορμος, an anchorage
ὕφορμ-ος, ὁ, (ὅρμος II)
- anchorage, Arist. HA 542b23 (pl.), Str. 6.1.1 (pl.), 14.1.8, etc.
- II Adj., fit for anchoring in, αἰγιαλός Id. 14.1.35; τόπος St.Byz. s.v. λιμήν.
- 2 at anchor, ναῦς Ph. 2.521.
ὕφ·ορμος, ου (ὁ) mouillage, station pour les navires, Arstt. H.A. 5, 9, 2 ; Str. 252, 635, etc. ; adj. : ὕφ. αἰγιαλός, Str. 645, ou τόπος, E. Byz. vo λιμήν, littoral ou lieu propre au mouillage.
Étym. ὑ. ὅρμος.
ὕφορμος, ὁ, Ankerplatz, Ort zum Einlaufen der Schiffe, Arist. H.A. 5.9. Bei Strab. XIV p. 645 ὕφορμος τόπος.
ὕφορμος
from ὑφορμίζομαι
ὕφορμος, ὁ,
ὅρμος II
- an anchorage, Strab.