ὠρυγή
ὠρυγή, howling
ὠρῡγή, ἡ,
- = ὠρυθμός, Hermesian. 7.72 (dub.l.), Erinn. in PSI 9.1090.36, Plu. Mar. 20, Crass. 23, Gen.Socr. 2.590f; prop. of wolves, Poll. 5.86, Anecd.Stud. 104:—
ὠρυγή, ῆς (ἡ) [ῡ] hurlement, Hermés. 5, 72 ; Plut. Mar. 20, Crass. 23, M. 590f.
Étym. cf. lat. rūgiō, v. ὠρύω.
ὠρυγή, [ῡ], ἡ, = ὤρυγμα, das eigtl. Wort von Hunden, Zenodot. in Ammon.; Hermesianax bei Ath. XIII.598e ; von Wölfen, Poll. 5.86 ; Plut. Them. 10.
ὠρυγή
ὠρῠγή, ἡ,
= ὠρυθμός, Plut.