ὥτε
ὥτε,
- Dor. for ὥστε A.Ι, Pi. N. 6.28, 7.62, I. 4(3).18(36), O. 10(11).86, P. 10.54, Alcm. 23.41, B. 16.105, Corinn. Supp. 2.65, Lyr.Adesp. ap. A.D. Pron. 48.28. (For the accent, cf. Wackernagel Beitr. z. Lehre vom Gr. Akzent p.20; ὧτε· σὺν τῷ ῑ, ἀντὶ τοῦ ὡσειτε, Choerob. in An.Ox. 2.281; this spelling (ᾥτε, ὥιτε) is found in Alcm. and cod. A of A.D. l.c., Corinn. l.c.)
ὥτε (Schr.: ὧτε Boeckh: v. ὥστε b.)
- 1just as introducing similes ἀλλʼ ὥτε παῖς ἐξ ἀλόχου πατρὶ ποθεινὸς (Boeckh: ὥστε codd.) O. 10.86 ὥτε φοινικανθέμου ἦρος ἀκμᾷ (Bergk: ὥστε unus cod. om. rell.) P. 4.64 ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων ἐπʼ ἄλλοτʼ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον (ὥστε v. l.) P. 10.54 ἔλπομαι μέγα εἰπὼν σκοποῦ ἄντα τυχεῖν ὥτʼ ἀπὸ τόξου ἱείς (ᾧτʼ, ὥτʼ codd.: ὧτʼ Tricl.: ]ωσταπο[ Π.) N. 6.28 ὕδατος ὥτε ῥοὰς φίλον ἐς ἄνδρʼ ἄγων κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω (Schr.: ὧτε codd.) N. 7.62 ἄκονθʼ ὥτε χαλκοπάρᾳον ὄρσαι θοὰν γλῶσσαν (Boeckh: ὡσείτε codd.: ὥστε Tricl.) N. 7.71 ἐπεὶ τετραόροισιν ὥθʼ ἁρμάτων ζυγοῖς ἐν τεμένεσσι δόμον ἔχει τεοῖς (ὥσθʼ, ὧθ codd.) N. 7.93 ἐναργέα τʼ ἔμʼ ὥτε μάντιν οὐ λανθάνει (van Groningen: νεμέω, νέμεα, τεμεῷ τε codd. Dion. Hal.) fr. 75. 13. νῦν δʼ αὖ μετὰ χειμέριον ποικίλα μηνῶν ζόφον χθὼν ὥτε φοινικέοισιν ἄνθησεν ῥόδοις (ἅτε, ὧτε codd.) I. 4.18